İşçisin Sen Ölü Kal

Lütfü Bulut , Yaşar Bulut, Kahraman Baltaoğlu.

3.Boğaz Köprüsü inşaatında iskelenin çökmesi sonucu hayatını kaybeden işçiler.

AKP medyası “iş kazasıydı”, “düştüler” kelimeleriyle üzerini örtmek istiyor.

Yeter ki, hükümete zeval gelmesin!

Halbuki, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi hazırladığı kapsamlı raporlarda; bütün iş kazalarının önlenebilir olduğunu belirtiyor.

Bu nedenle ölümleri “iş kazası” değil, “iş cinayeti” olarak tanımlamak gerekiyor.

Peki, bu topraklardaki iş cinayetlerine baktığımızda bize nasıl bir tablo çıkıyor; rakamlarla ortaya dökelim:

Sadece 2014’ün ilk üç ayında 276 işçi hayatını kaybetti.

Geçen yıla baktığımızda ise toplamda 1235 iş cinayetini yaşadık. Bunlardan 294’ü inşaat sektöründe işlendi.

2013’te hayatını kaybedenlerin, 59’u çocuk işçiydi. Mezara koyduk küçük tabutlarıyla.

22’si göçmen işçiydi. 10’u Suriyeli, 5’i İranlı, 2’si Gürcü, 2’si Çinli, 1’i Bulgar, 1’i Afgan ve 1’i Rus’tu. Vatanlarından uzak, Türkiye’de iş cinayetine kurban gittiler.

AKP iktidarının ilk 10 yılında ise toplamda 11 bin 706 işçi hayatını kaybetti.

Tüm bu rakamlar korku verici.

Peki, sadece Türkiye’ye mi özgü?

Elbette değil. Ancak Türkiye’deki işçi ölümlerinin sayısı, AB ortalamasının 8,5 katına erişmiş durumda.

Hal böyleyken, unutmamalı ki:

“İnşaat Ya Resulullah” sözüne tapıp, işçi güvenliğini hiçe sayan sermayenin ve devletin suç ortaklığıyla oldu bu ölümler.

O işçiler, maden faciasında hayatını kaybeden 30 işçinin ardından “güzel öldüler” diyebilen bir Çalışma Bakanı’nın zihniyle ölüme çalıştırıldılar.

Fabrikanın buhar kazanında yaşanan patlama sonucu ölenleri “Neyse, 8 işçi” diye anan bir Başbakan tarafından yönetildiler.

Kulaklarına hep fısıldandı:

İşçisin sen ölü kal, giy dedi kefenleri…

MEZAR TAŞI DAHİ OLMAYANLAR

Cuma Yıldırım, Turhan Gökhan, Halil Tatlı, Nail Yılmaz, Muhsin Koşan, Kemal Elmas, Adnan Demir, Aydoğan Polat, Mehmet İpek...

10 Şubat 2011’de Afşin-Elbistan’da meydana gelen göçükte hayatını kaybeden 9 maden işçisi.

Ciner Holding’e bağlı Çöllolar Kömür Sahası’nda iş cinayetine kurban gittiler. Ve bir mezar taşları bile yok biliyor musunuz! Aradan 3 yıl geçmesine rağmen, cenazeleri çıkarılmadı.

Tıpkı:

Latif Değirmenci, Mehmet Yılmaz, Veli Damaksız, Selahattin Aral, Necmettin Karayiğit gibi…

5 işçi 24 Şubat 2012’de Kozan Gökdere Köprü Barajı ve Hidroelektrik Santrali’nin tünel kapağının patlaması sonucu hayatlarını kaybetmişti.

Aradan 2 yıl geçti. Aileleri bir karanfil bırakacak, başında dua okuyacak mezar arıyor; ama yok. Barajı yapan Enerjisa-Özaltın-Cengiz ortaklığı medyadaki sessizlikten memnun olsa gerek.

Bize düşen; hem utanmak, hem unutturmamak.

Bir şey kaçırmayın! sosyal ağlardan bizi izleyin...


Yorum yazabilmeniz için önce giriş yapmalısınız.

Henüz kimse yorum yapmadı.

MGKMEDYA ÜZERİNDEKİ DİĞER TARTIŞMALAR