SALINCAĞIN MEŞUM GICIRTISI

Curzio Malaparte’nin « Deri » adlı otobiyografik romanından uyarlanan nefis bir sinema filmi* vardır. Bir sahnesini hiç unutmadım, unutamam :

İkinci Dünya Savaşı’nın bitiminde, müttefiklerin İtalya’daki zaferi kesinleşmiş ve ordular, başkente girmek üzere Roma’ya doğru yürümektedirler. Zafer güzergahı üzerindeki tüm köy ve kasabalarda, halk yolların iki yanına birikmiş, ellerinde Amerikan ve İtalyan bayraklarıyla, kurtarıcılarına tezahürat yapmaktadır. Tanklardan, toplardan, bizim « cemse » dediğimiz kamyonlardan, ciplerden ve piyadelerden oluşan askeri konvoy, ağır, ama kesintiye uğramaması gereken bir hızla akmaktadır. Sürücülere, « Durma ! » emri verilmiştir. Herhangi bir duruş, arkadan gelen araçların birbirinin üstüne çıkması, kargaşa ve kazayla sonuçlanacaktır.

***

O kadar ağır ilerler ki konvoy, halk, araçların yanında yürüyerek izler. Genç kızlar piyadelere öpücük dağıtmakta, kadınlar, askerlerin boynuna sarılmakta ; ekmek, su sunmaktadırlar.

Derken coşkulu bir İtalyan, ufak tefek, orta yaşlı bir adam, elindeki bayrakla bir tankın önüne çıkar. Tankın sürücüsü kendisine müteşekkir olduğunu görebilsin diye, bayrağını vizöre doğru sallamak, tankçıyı selamlamaktır amacı. Pantalonunun paçası, tankın ağır ağır dönen palet dişlerine sıkıştığında, gülümsemektedir. Pantalonuna bakar, tankçıya bakar, gülerek durmasını bekler. Önce ayakları, ardından bacaklarını yutarken palet çarkları, yüzündeki donuk ifade, ne olduğunu hala anlayamamanın aczini taşımaktadır.

Dişli zinciri tüm gövdesinin üstünden geçerken çığlık atmaya başlar, ancak ve en son bayrak tutan eli kaybolur tankın durmayan, duramayan ağır kütlesi altında…

***

Eski mekanik kurgulu saatleri açıp bakın, aynı sistemdir birbirine geçen dişli çarkların dönüşü, bir tank paletinin dişlileriyle. Değirmenler, dönmedolaplar, hep aynı mekanizma.

Aslında dönen zamandır. Zamanın çarkları, dişlileridir yuvarlanan. Zaman kimi kez bir dönmedolap, kimi kez bir tank. Hiç eskimeyen, yorulmayan, durmayan. Ama eskiten, yoran ve durduran. Dönmedolap zamana denk gelenler, yükseliyor, alçalıyor, ama günün birinde, saati çalınca, mutlaka iniyorlar. Böylesi doğal. Önemli olan, tank dişlilerinin önüne atlamamak.

***

Türkiye’de 12 yıl önce iktidarın dönmedolabına binenler, çıktıkları zirvede kalmak için çarkın kayışını kopardılar, oysa. Zamanın hızla, başıboş dönen dişlilerini halkın arasına saldılar. Berkin Elvan, bu dişlilerin arasında kalıp ezilen sekizinci yavrumuz. Burak Can Karamanoğlu, dokuzuncu kurban.

İnmemek uğruna dolabı durdurdular ya, tepeden « Vur, ez, öğüt, geç ! » diye haykırıyor muktedir ve ortakları, ülkenin üzerine saldıkları zaman çarkına. Ne var ki…

Boşlukta sallanan onlar ve rüzgar çıktı, fırtına geliyor, gıcırdıyor urganlar.

  • Yönetmen Liliana Cavani, 1981 yapımı

En yetkin eğitmen, zamandır. Ama öğrencilerini öldürür.
Hector Berlioz

«G» NOKTASI

CHP Kadıköy Belediye Başkanı adayı Aykurt Nuhoğlu, uzun yıllardan beri il ve ilçe düzeyinde sürdürdüğü siyasal yaşamı Kadıköy’e odaklı, hatta Kadıköy’e adanmış bir politikacı. İTÜ diplomalı inşaat mühendisi ve 1985’ten beri çevre düzenlemeleri, park bahçe projeleri, hastane ve kültür merkezleri, nitelikli konutlar gibi pek çok proje gerçekleştiren Atamer İnşaat’ın Yönetim Kurulu Başkanı. Kazım Koyuncu Kültür Merkezi Derneği’nin kurucuları arasında yer alıyor ve pek çok « kamu yararına » derneğin de üyesi.

Aykurt Kurtoğlu’nu tanımak fırsatım oldu. « Sakin bir güç » sergiliyor. İnançlı bir halk adamı olmanın yanısıra, iş adamı deneyiminden gelen çözümcü ve yetkin bir izlenim veriyor. Yaşadığımız son toplumsal olayların hem doğru, hem de farklı bir analizini yapmış, Kadıköy Belediye’sine değgin projelerini bu analiz çerçevesinde tasarlamış.

CHP adayı Kurtoğlu, Gezi sürecine katılanların yüzde 18’inin Kadıköy’lü ve yüzde 62’sinin kadın oluşunun altını çiziyor. Hatta, « Gezi’nin gücünü sağlayan kadınlardı, » diyor. « Biz bu enerjiyi yönetimlere yansıtacağız. Bizim Belediye Meclisi’mizde 17 adayımız kadın. Üstelik bu arkadaşlarımız listeye kotayla değil, seçilerek girdiler. Başkan yardımcılığında da kadınlar olacak ve yönetimde eşit temsil edilecekler. »

Aykurt Kurtoğlu’nun Kadıköy’ün geleceğini bu açıdan okuması, bence çok önemli.

Çünkü kadın erkek eşitliği sağlanmayan hiç bir yerde demokrasinin yeşermeyeceğini, aklı olan herkes biliyor.

Belediyeler, toplumsal yaşamın gündelik biçimini birebir belirleyen yönetim alanları.

Dolayısıyla sokaktaki özgürlüğümüz, yerel seçimlerde kazanacak siyasal partiye bağlı.

CHP Kadıköy Belediye Başkanı adayı Aykurt Kurtoğlu’nun gerek kişiliği, gerekse
katılımcı projeleriyle bu anlamda doğru bir seçim olduğunu düşünüyorum.