OL-MA

Sorumsuzun sorumlusu
Tutkusuzun tutkusu
Kalpsizin kalbi
Ol-ma
Şuursuzun şuuru
Kaygısızın kaygısı
Hayırsızın hayrı
Ol-ma
Neye harcanmıyor ki ömür
Deme
N’olur
Boşveren
Ol-ma
Aklım nerdeydi diye
Dövünüp durup
İş işten geçerken
Bana
Bi’ çıkar yol
Sor-ma
Önce
Köklerini sal toprağa
Dal
Derinlere dal
Ellerini aç gökyüzüne
Çıkar içindekileri
Bir zeytin kadar kutsal
ve
Herdem yeşil yaprağı gibi
Sen şifada kal
Sonra gel
Gel bi’ nefes
Üşenme hiç
Beni al