NEYE YARAR?

Çevrendeki herkes küçük menfaatler peşinde koşuyorken…
 Adaletsizlik herkesin ruhuna son derece işlemişken…
 İnsanlar bilerek yanlışa değer verirken… 
En güvenilir dediğinin bile ağzını bıçak açmıyorken…
 Sen oturmuş haktan ve hukuktan dem vuruyorsun; 
Neye yarar?…

***

Sahip olduğun toplumun hayallerini sadece para süslüyorken…
 Çoktandır kurulan tüm ilişkiler maneviyattan epeyce uzakken…
 “Köşeyi dönmek” bir toplumun tek hayat gayesi olmuşken…
 Sahtekârlar, düzenbazlar, hırsızlar ve hainler bu ülkeyi kuşatmışken…
 Sen oturmuş işten, emekten ve ahlaktan bahsediyorsun;
 Neye yarar?…

***

Dönüp baktığın her yer çirkinliklerle doluyken…
 Oturduğun binanın dahi temelleri sallanıyorken…
 Sokakta yürüyenlerin gözlerinden perişanlık damlıyorken…
 Çok mutlu sandığın adam bile binbir türlü derdin içinde boğuluyorken…
 Sen oturmuş sözü güzelliğe ve refah içinde yaşamaya getiriyorsun;
Neye yarar?…

***

Evindeki musluğun akıttığı su temiz değilken…
 Yediğin tek bir lokma ekmeğe dahi güvenemezken…
 Girdiğin denizin rengi giderek bulanıklaşıyorken…
 Soluduğun hava her geçen gün seni hasta etmeye devam ediyorken…
 Bu ülkenin çocukları hala okuldaki sütten zehirlenirlerken…
 Sen oturmuş konuyu nitelikli bir hayat sürmeye getiriyorsun;
Neye yarar?…

***

Toplumun içgüdüleri onu sürekli olarak karanlığa doğru itiyorken…
 Kapı komşun bile senden insanca bir “merhaba”yı esirgemişken…
 Samimiyetsizlik ve sıradanlık bu toplumda kabul gören ilkeler haline gelmişken…
 Güvensizlik hemen hemen her yerde hâkimiyetini kurmuşken…
 Ülkedeki uyuyanların rezil vaziyetten memnuniyetleri apaçık ortadayken…
 Sen oturmuş doğrulardan ve olması gerekenlerden sözü açıyorsun;
 Neye yarar?…

***

Toplum var olan tüm gücüyle gerçeklerden uzaklaşıyorken…
 Gelecek anbean biraz daha kararıyorken…
 İnsanlar “saray soytarısı” sıfatını çok önceden kendilerine yakıştırmışken…
 Hiç kimse kendini eleştirebilecek seviyeye ve bilince sahip değilken…

Bu ülkede yetenekliler daha en başında elimine edilip, en yeteneksizler en başa getiriliyorlarken…
 Sen oturmuş aydınlığa, özgürlüğe ve güzel bir yaşam düşlemeye çağırıyorsun.

Soruyorum: 
Neye yarar?…